LaL Nota

Boş odalarda geziniyor gözlerim Yırtık duvar kağıtları, yarısında perde olmayan pencereler ve dokunsam devrilecek olan klozet.. Dairenin kapısından çıkıyor, binanın merdivenlerini son kez aşındırıyorum.. Tekrarlanmayacağını bildiğin, An'ı kaybettiğin ve anıları kayıt etsen dahi yinelenmeyen kahkahalar Dünya zürafalar günü'nde derin bir kedere bırakabilir yerini.. Bir şeylerin yeri, sürekli ve yüksek hızla, başka birşeylere bırakıyor yerini.. Pazar ve ertesi gibi..

Herşey ezbere uygun olmalı.. Fonksiyonsuz kutlamalar.. Ve huzurlarınızda, Huzursuz toplumun alkışları..

Bu dünya bize göre değil! Ayakkabılarını çıkar. Başka bir evrene gitmeliyiz...

Ne yapacağız şimdi Oğuz abi? Kendimizi açıklamaya çalışacak mıyız? Ya da ne önemi var ki! Biz ne söylersek söyleyelim, insanlar sözlerimize değil kafalarından geçen kirli düşüncelere kulak verecekler.. Kılıflar hazırlayıp, cümlelerimizi farklı yönlere çekecekler.. Bir hüsranı daha kendi ellerimizle tepsilerde sunacağız.. Sussak mı Oğuz abi? Anlaşılmadığında, konuşmakta yoruyor insanı.. Biz yine köşemize çekilelim seninle. Kahvemizi hazırlayıp, birer sigara yakar derin satırlarında beraber boğuluruz, gecelerce.. Ki o geceler canımızı dişlemiyor değil.. Kelimelerin derime geçirdiği diş izleri yanıktan beter Oğuz abi.. Mutfağa geçelim mi?

Azminin gücünü , beton örgülerin bile durduramadığını kanıtlarcasına Parke taşlarının arasından fışkırıyordu.. Elimizdeki tornavida ve bilimum aletle önüne geçmeye çalışıyorduk.. Doğa her zaman yolunu buluyor-du İnsanlığı utandırırcasına Yeşeriyordu..

Göz yaşlarımın berraklığına değmeyecek! Bile bile akıttım tüm içtenliğimi.. En ağır kayalardan daha ağır sözleri işitirken kulaklarım, sağır olmayı diledim.. Tekrar tuşu basılı kalmışcasına Yinelenerek Aynı ses, etkiliyor sinir sistemimi. Ve her sindiremeyişte, başa sarıyor gözlerimin plakları Ta ki çizilene dek...

#Söylediğin hiçbir şey beyninin varlığını kanıtlamıyor..