Bu dünya bize göre değil!
Ayakkabılarını çıkar.
Başka bir evrene gitmeliyiz...
Bir annenin feryadına gizlendi adalet! Bir annenin gözlerinde nem oldu hakikat! Nefes almak kimyasallaştı Görmek kimyasal Konuşmak, kimyasal.. Her söz zehirliyor sahibini Kör kuyularda buluyorlar söz sahiplerini.. Ellerinde mengeneler Ceplerinde çilingirler Sıkıştırıyor, salıveriyor, alı-veriyorlar tüm filizleri! Daha ne kadar kaldırır bilmem.. Bu gökyüzü, bu toprak Böylesi kiri pası.. Ensemizde yalan kokan nefesler, Kamburlarmızda tepinen sentetik kimlikler.. Her gün birileri çekiliyor bataklıklarına Yardım çığlıkları boşuna! Herkes bekliyor sırasını, ölümü bekler gibi Gececik bedenler karanlıklar ardında …
Kafa aynıysa her yer aynı:)
YanıtlaSilÖyle söyleme duo 😊 baskının bizleri avuçlarında sıkıp, boğmadığı bir başka evren muhakkak tatmin edici olacaktır 👌💪
SilBazen gitsen de mutlu olamazsın ya, çünkü aslında mekanın değil senin değişmen gerekiyordur. Ama dediğin gibi bazen de gitmek en iyisidir. Çünkü gerçek seni bulamadığın yer, boğacaktır bir müddet sonra...
SilBil bakalım yine mimledim mi seni:)
Kişisel değişim de bir gidiştir. Ve değişim yaşam belirtisidir.. Yorumun ve mimlemen için teşekkürler duo 😊 en kısa ve müsait zamanda mimlemeni cevaplayacağım 🙏
Sil