Pişman edercesine yaşıyorum.. Bir yerlerde ki Tanrı'yı..
Bir annenin feryadına gizlendi adalet! Bir annenin gözlerinde nem oldu hakikat! Nefes almak kimyasallaştı Görmek kimyasal Konuşmak, kimyasal.. Her söz zehirliyor sahibini Kör kuyularda buluyorlar söz sahiplerini.. Ellerinde mengeneler Ceplerinde çilingirler Sıkıştırıyor, salıveriyor, alı-veriyorlar tüm filizleri! Daha ne kadar kaldırır bilmem.. Bu gökyüzü, bu toprak Böylesi kiri pası.. Ensemizde yalan kokan nefesler, Kamburlarmızda tepinen sentetik kimlikler.. Her gün birileri çekiliyor bataklıklarına Yardım çığlıkları boşuna! Herkes bekliyor sırasını, ölümü bekler gibi Gececik bedenler karanlıklar ardında …
Hayırlı olsun bloğunuz. İlk günler zor dimi blog şeysinde de. Ama bolca yazarsan eskirsin hemencik ve de iyi de olur merak etme. Ben de yeniyim az biraz. Blog ana sayfa renklerimiz de aynı sankim ;) Beklerim bloğuma , sevgiler :)
YanıtlaSilTeşekkür ederim 😊 yenilik sürecini şöyle bir silkeleyip tatmin dolu bir blog hayalime erişeceğim günleri iple çekiyorum diyebilirim. Rengimizi bulduk diyelim o halde 👌 tabiki uğracağım bloguna 🏃
Silha haaaa neler yapıyon yaaaa yazık onaaa :)
YanıtlaSilO daha iyi bilir 😄
SilHayatta ne yapıyorsak kendimize yapıyoruzdur...
YanıtlaSilFarkında olsak da, olmasak da..
SilHerkesin biraz pişman etmişliği vardır heralde. O bir yerlerdeki tanrıyı
YanıtlaSilHerkes o kadar kalabalık ki, uçundan pişman etmişlik muhakkak barındırıyordur.
SilBlog dünyasına hoşgeldiniz başarılar dilerim.Umarım çok pişman etmezsin😉
YanıtlaSilTeşekkür ederim sizde bloguma hoşgeldiniz 😊 umarım 🙏
Silgördün müydü son yazısımııı :)
YanıtlaSilŞuan görüp cevap verdiğimse evet 😁
SilBloguna bayıldım özellikle paylaştığın resimlere 🤭🤭
YanıtlaSilTeşekkürler 😊
Sil