Yokluğun başlangıç noktası

Ölümü hatırlatır ayrılık! 

Geri dönmenin olanaksız olduğu kıyılarda..

Seni tanıyanların hatırında kalırsın.

Boylu boyunca uzanır adın

Donuk dudaklara.

Bir fısıltıyla haberi yayınlanır kapkara sayfalarda

Olasılıklar silsilesi sis gibi çöker, yayılır.. 

Yokluğun siner eski üniformalara 

Ve sonra yokluğun bile yok olur 

Gömülür sessiz harflerin arasına.. 

Aralarında cansız gezdiğin günler, diriliğin önemini vurgular belki!

Belki fark etmez, alışırlar

Herşeye alıştıkları gibi.. 

Duru bir ıslaklık belirir bazı göz pınarlarında

Kurur zamanla..

Nefes almaya devam ederken sen

Üstelik rüzgar saçlarını okşuyorken hala

Ve inatla yağmur damlaları ıslatırken sıcak bedenini

İlan ediyor olacaklar yokluğunun haberini! 

Kim bilir? 

Kaç kişi solduracak varlığını kurak gönlünde

Kaç kez masal gibi anlatılacak ardından 

Hakkında akılda kalanlar.. 

Terk başladığında, ölü bedenin salınır 

Büyür göz bebekleri.. 

Geriye sadece,

Adın kalır

Tadın kalır 

Dokunduğun yüreklerde..