Ana içeriğe atla

Geriye Kalanlar..


Çöplüklerden bahsederken, o an'ı hatırlayıp anlatmaya başladı..

+Dün izmaritimi düşürmüşüm! Fark ettiğimde biraz yol kat etmiştim. Hemen geri dönüp aradım, onu  buldum ve çöp kutusuna uğurladım..

-Çabaların harika..
Bazıları beynini, bazıları şerefini, bazıları merhametini, bazıları karakterini düşürüyor ve asla dönüp almıyorlar..


Labels:

Yorumlar

  1. Duo Diyet10 Mayıs 2019 00:23

    Son yazımda duo diyet özel aforizmalar hazırlamıştım. 9. su buraya tam oluyor: "Şu 3 şeyi bozma! Karakterini, kalbini, vicdanını."

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çizgili Çorap10 Mayıs 2019 13:10

      Düşürdüğünü düşünüyorsan, geri dön.. Ara.. Ve bul.. Çok güzel🙏 teşekkürler duo

      Sil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

TANRI

Pişman edercesine yaşıyorum.. Bir yerlerde ki Tanrı'yı.. 
14 yorum
Read more »

Kişisel Alan

 Etrafımızı çevreleyen tanıdıkların, birey olmamıza ve çerçevenin dışına çıkmamıza, baskı altına alarak, hayatlarımızı taciz ederek, birey olmamıza izin vermeme ya da bireyselliğimize çomak sokma durumu.. Sonuç; bireyselliğe aç bir toplum..  İnsanın, kendinin farkına varması, kendini bulması ve kendi kendine geçirdiği zamanlarda kaliteli aktiviteler yapıp, birine ihtiyaç duymadan gününü geçirebilmesi ve insansız hava sahasında sıkılmıyor oluşu asosyallik belirtileri değilken, bu damgayı alnının en uygun bölümüne yapıştırmaları ne kadar anormal bir davranıştır.? Zamanımızın çoğunu istemsiz bir şekilde çevreleyen ve içinde bulunmamızın kaçınılmaz olduğu toplum ve bu insan sirkülasyonuna dur diyebildiğimiz kişisel alanımızın, dairemizde geçirdiğimiz zaman olduğunu ve zamanın en kıymetli hazinemiz ve varlığımızın belirsiz bir zaman diliminde son bulacağı gerçeği ve bazı insanlar için sınırsız sosyalleşmekken, bazı insanlar için küçük çemberi için bir boşl...
10 yorum
Read more »

Sahipsiz kalan bir çift ayakkabı

Bir çift ayakkabı duruyor öylece. Nöbet tutuyor adeta kapı eşiğinde.. Döneceğim günü bekle diyor belki. Belki de bu son cuma sahipsizliğinin. Ay bir başka bu gece. Hüzün sızıyor ışığından yer yüzüne. Yüzümüze değiyor hüzünlü ışık. Yanaklarımıza damlıyor, rüzgar silmeyi deniyor bir çare. Yanaklarımı siliyor, silkeleniyorum. Bir gülüş iliştiyorum dudaklarıma. Biraz sahte, biraz hüzünlü. Başımız kalkmıyor yerden. Kilimin desenlerini incelerken dişlerimi sıkıyorum. Tekrar bir gülümseyiş. Onun yüzünde çocuksu bir sevinç… Her yüzde sıkıntılı, sahte gülümseyişler. Bilemezler, bilemeyiz yarının bize onu geri vereceğini. Fakat vermeli.. Bu kanlı gözyaşları dinmeli cuma gecesi! Ve cennetin kapıları açıldığında hep beraber girmeliyiz içeri…
Yorum Gönder
Read more »