Etrafımızı çevreleyen tanıdıkların, birey olmamıza ve çerçevenin dışına çıkmamıza, baskı altına alarak, hayatlarımızı taciz ederek, birey olmamıza izin vermeme ya da bireyselliğimize çomak sokma durumu.. Sonuç; bireyselliğe aç bir toplum.. İnsanın, kendinin farkına varması, kendini bulması ve kendi kendine geçirdiği zamanlarda kaliteli aktiviteler yapıp, birine ihtiyaç duymadan gününü geçirebilmesi ve insansız hava sahasında sıkılmıyor oluşu asosyallik belirtileri değilken, bu damgayı alnının en uygun bölümüne yapıştırmaları ne kadar anormal bir davranıştır.? Zamanımızın çoğunu istemsiz bir şekilde çevreleyen ve içinde bulunmamızın kaçınılmaz olduğu toplum ve bu insan sirkülasyonuna dur diyebildiğimiz kişisel alanımızın, dairemizde geçirdiğimiz zaman olduğunu ve zamanın en kıymetli hazinemiz ve varlığımızın belirsiz bir zaman diliminde son bulacağı gerçeği ve bazı insanlar için sınırsız sosyalleşmekken, bazı insanlar için küçük çemberi için bir boşl...
Ne yaşadığımızı bizden başka kimse hissedemez...O açıdan halaya kalkanlara bişey dememek lazım...
YanıtlaSilTabii ki .. Fakat vurgulamak istediğim bu hissettiklerimizi tanımlamak ile ilgili. Teşekkürler duo🙏
SilBence acı ancak ismiyle tanımlanabilir. İsmindeki derinlikte kim bilir ne kötü şeyler birikmiş.. Bu yüzden bize bütün bu kötü hisleri, duyguları, olayları tanımlayan tek şey "acı" sözcüğünün ta kendisidir.
YanıtlaSilÇok güzel bir yaklaşım. Teşekkürler gönül 🙏
Sil