Etrafımızı çevreleyen tanıdıkların, birey olmamıza ve çerçevenin dışına çıkmamıza, baskı altına alarak, hayatlarımızı taciz ederek, birey olmamıza izin vermeme ya da bireyselliğimize çomak sokma durumu.. Sonuç; bireyselliğe aç bir toplum.. İnsanın, kendinin farkına varması, kendini bulması ve kendi kendine geçirdiği zamanlarda kaliteli aktiviteler yapıp, birine ihtiyaç duymadan gününü geçirebilmesi ve insansız hava sahasında sıkılmıyor oluşu asosyallik belirtileri değilken, bu damgayı alnının en uygun bölümüne yapıştırmaları ne kadar anormal bir davranıştır.? Zamanımızın çoğunu istemsiz bir şekilde çevreleyen ve içinde bulunmamızın kaçınılmaz olduğu toplum ve bu insan sirkülasyonuna dur diyebildiğimiz kişisel alanımızın, dairemizde geçirdiğimiz zaman olduğunu ve zamanın en kıymetli hazinemiz ve varlığımızın belirsiz bir zaman diliminde son bulacağı gerçeği ve bazı insanlar için sınırsız sosyalleşmekken, bazı insanlar için küçük çemberi için bir boşl...
Yüreğinin ve nefesinin sıcaklığını kullanarak, cümlelerinin soğuktan kırılmasını engeleyebilirsin. Böylece kalabalığın içinde kalplerin birbirine değeceği mutlaka birileri çıkacaktır yalnızlığını gideren.
YanıtlaSilAnlık hissetğin havada kalan duyguların ve düşüncelerin yalnızlığını vurgulamak istedim. Farklı birileri geçirdiğim/geçirdiğimiz/geçirdikleri duygu evrelerine yoldaş olabiliyor elbette.Aslında oluşturmuş olduğum bu platform biraz birilerine değebilmek, bir nevi duygu tercümanlığı. Yani bir nevi yalnızlık paylaşımı bence :)
Sil