Ana içeriğe atla

Kopyala-Yapıştır

Olan biteni düşünme, cümleleri "kopyala-yapıştır"..

Ağzına enfeksiyon bulaşması kaçınılmazdı.
Haliyle, hayli benzer tepkiler vererek sürüye bağlı kalmalı ve oradaki yerini garantilemeliydi. Süratle "HAYIR" diyerek karşıtlığını sergilediğinde tüm gözler hortlamışcasına üzerinde toplanıp, kınama ve dışkılama partisinin ilk konfetisini patlatacaktı..

Fren pedalının üzerine basan zilyonlarca ayak varken, direksiyonda tek başına ne diye yön belirliyordun ki?

Hemfikirlerin kontrolünde olduğu bir vaha, olumlu hava sahasıydı..
Gerisi gereksiz çaputlar ve baş kaldırmış hıyarlar olarak nitelendirilecekti...

Yorumlar

  1. Hımmmm bu neye tepki olmuş ise iyi bir etkisi olur umarım :)

    YanıtlaSil
  2. Ana fikir görüşlerinin çoğunluğa uymamasında gördüğün tepkiye tepki.. Kusursuz katliam 😊 umarım yaza yaza dank ettirmeyi hedefliyorum 😊 teşekkürler

    YanıtlaSil
  3. Kopyala yapıştır hayatlar, çalıntı yaşamlar, kendisi olamayan insanlar... Sen; sen değilsen olmasan da olur, çünkü senden çok var bu hayatta.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Haklı bir isyan.. Olduğun gibi kalmaya devam et 💪

      Sil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

TANRI

Pişman edercesine yaşıyorum.. Bir yerlerde ki Tanrı'yı.. 

Kişisel Alan

 Etrafımızı çevreleyen tanıdıkların, birey olmamıza ve çerçevenin dışına çıkmamıza, baskı altına alarak, hayatlarımızı taciz ederek, birey olmamıza izin vermeme ya da bireyselliğimize çomak sokma durumu.. Sonuç; bireyselliğe aç bir toplum..  İnsanın, kendinin farkına varması, kendini bulması ve kendi kendine geçirdiği zamanlarda kaliteli aktiviteler yapıp, birine ihtiyaç duymadan gününü geçirebilmesi ve insansız hava sahasında sıkılmıyor oluşu asosyallik belirtileri değilken, bu damgayı alnının en uygun bölümüne yapıştırmaları ne kadar anormal bir davranıştır.? Zamanımızın çoğunu istemsiz bir şekilde çevreleyen ve içinde bulunmamızın kaçınılmaz olduğu toplum ve bu insan sirkülasyonuna dur diyebildiğimiz kişisel alanımızın, dairemizde geçirdiğimiz zaman olduğunu ve zamanın en kıymetli hazinemiz ve varlığımızın belirsiz bir zaman diliminde son bulacağı gerçeği ve bazı insanlar için sınırsız sosyalleşmekken, bazı insanlar için küçük çemberi için bir boşl...

Sahipsiz kalan bir çift ayakkabı

Bir çift ayakkabı duruyor öylece. Nöbet tutuyor adeta kapı eşiğinde.. Döneceğim günü bekle diyor belki. Belki de bu son cuma sahipsizliğinin. Ay bir başka bu gece. Hüzün sızıyor ışığından yer yüzüne. Yüzümüze değiyor hüzünlü ışık. Yanaklarımıza damlıyor, rüzgar silmeyi deniyor bir çare. Yanaklarımı siliyor, silkeleniyorum. Bir gülüş iliştiyorum dudaklarıma. Biraz sahte, biraz hüzünlü. Başımız kalkmıyor yerden. Kilimin desenlerini incelerken dişlerimi sıkıyorum. Tekrar bir gülümseyiş. Onun yüzünde çocuksu bir sevinç… Her yüzde sıkıntılı, sahte gülümseyişler. Bilemezler, bilemeyiz yarının bize onu geri vereceğini. Fakat vermeli.. Bu kanlı gözyaşları dinmeli cuma gecesi! Ve cennetin kapıları açıldığında hep beraber girmeliyiz içeri…